Κάτω από ψιλόβροχο και με το τελευταίο τεύχος της ΣΕΝΤΡΑΣ παρέα έφυγε σήμερα το μεσημέρι (17/6) για το αιώνιο ταξίδι του ο Γιώργος Παλαμιώτης.
Έφυγε, αφού έστειλε στο πιεστήριο το 1922ο τεύχος της εφημερίδας που έμελλε να είναι και το τελευταίο από τα χέρια του και ετοίμασε κι ένα σημείωμα για τους αναγνώστες του, υπηρετώντας μέχρι την τελευταία στιγμή την τέταρτη μεγάλη του αγάπη μετά τη σύζυγο του και τις δύο κόρες του, τη δημοσιογραφία.
Με το θάρρος του ανθρώπου που εργάστηκε μερόνυχτα μαζί του γράφω τούτες τις γραμμές, ελπίζοντας από εκεί ψηλά να μην μου κάνει διορθώσεις.
Ο Παλαμιώτης –γιατί έτσι το αποκαλούσαν όταν αναφέρονταν στη δημοσιογραφική του ιδιότητα- ήταν ένας δημοσιογράφος παλιάς κοπής. Καθόταν στο γραφείο μόνο για να γράψει το κείμενο και ήταν από τους λίγους της γενιάς του στη Λαμία που όργωσε τα βουνά και τους δρόμους για το ρεπορτάζ. Είχε γνώσεις όσο κανείς άλλος της τοπικής αυτοδιοίκησης και μπορούσε να τεκμηριώσει κάθε απάντηση του ενώ διάλεγε πάντα τις πιο άβολες ερωτήσεις στις συνεντεύξεις τύπου. Η πένα του ήταν πάντα στοχευμένη, σιχαινόταν την κολακεία και το τελευταίο διάστημα ο λόγος και η στάση του επικρίθηκε όσο κανένα άλλο Μέσο Ενημέρωσης. Ο Παλαμιώτης όμως επέλεξε μόνος του και υποστήριξε μέχρι το τέλος τις αρχές και τα πιστεύω του χωρίς να κάνει πίσω, όποιο κόστος κι αν εισέπραξε. Στη δημοσιογραφία εξάλλου κάθε δημοσιογράφος ακολουθεί τις αρχές και την πολιτική που αυτός επιλέγει και ο χρόνος και τα γεγονότα αργά ή γρήγορα γίνονται αδιάψευστος ή μη μάρτυρας των λόγων του.
Κοντά στον Παλαμιώτη εργάστηκαν δεκάδες άνθρωποι, μερικοί από τους οποίους συνέχισαν στο δρόμο της Δημοσιογραφίας κι οι άλλοι ακολούθησαν άλλες διαδρομές. Ο Παλαμιώτης ήταν ένας απαιτητικός, πρώτα απ΄ όλα για τον εαυτό του και μετά για τους άλλους εργοδότης. Η δουλειά κοντά του δεν είχε ώρες και γιορτές και πάντα κάτι έβρισκε να διορθώσει κείμενο, τίτλο, φωτογραφία. Ήταν όμως κι ένας μεγάλος δάσκαλος για πολλούς νέους ανθρώπους που κοντά του έμαθαν πώς λειτουργεί ραδιόφωνο με ενημερωτικό χαρακτήρα στις μεγάλες δόξες των ΠΟΛΥΧΡΩΜΩΝ FM. Κι αργότερα στο μεγάλο εγχείρημα να στήσεις μια εφημερίδα τη ΣΕΝΤΡΑ από την αρχή και να τη δεις στα μανταλάκια.
Ήταν όμως κι ο Γιώργος. Αυτός που όταν τελείωνε το ρεπορτάζ ή έκλεινε το φύλλο της εφημερίδας ήταν κοντά στις δύσκολες στιγμές του καθενός, φρόντιζε να βοηθήσει όπως μπορούσε ή έβγαζε το τελευταίο χαρτονόμισμα από την τσέπη του για να το δώσει.
Αυτός ήταν ο Γιώργος Παλαμιώτης που έφυγε λίγο πριν κανονιστεί η δεύτερη συνάντηση όσων εργάστηκαν στα Πολύχρωμα FM. Τέτοιες μέρες πέρυσι ήταν εξάλλου που ήρθε χαρούμενος, αν και η αρρώστια ήταν εκεί, να συναντήσει όσους μπόρεσαν να παρευρεθούν και να ξαναθυμηθούμε τα παλιά.
Καλό ταξίδι Γιώργο Παλαμιώτη
Βάσω Χειροπούλου
